Kατασκευές απο παλέτες

tsouknidascreations

Εσωτερική σκαλα δρύινη

διάφορες κατασκευές

video

ΕΠΙΜΕΛΗΤΡΗΡΙΟ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
ΕΚΛΟΓΕΣ 2011

ΕΚΛΟΓΕΣ Ε.Β.Ε. 2011 ΜΠΕΡΔΟΣ

Οδηγός για τη διακίνηση καυσόξυλων

Οδηγός για τη διακίνηση καυσόξυλων Λόγω εποχής, δημοσιεύουμε πάλι, παλιότερη ανακοίνωση (12/2012) της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου για την εμπορική διακίνηση των καυσόξυλων. Το ξύλο, ως καύσιμο υλικό, αποτέλεσε από πολύ παλιά, βασικό μέσο θέρμανσης της κατοικίας του ανθρώπου. Από τις αρχές όμως της δεκαετίας του 1960 η κατανάλωση ξυλώδους βιομάζας, για ενεργειακούς σκοπούς, μειωνόταν συνεχώς. Σήμερα, λόγω της αύξησης της τιμής του πετρελαίου οι καταναλωτές στρέφονται και πάλι στη χρήση του ξύλου για την παραγωγή θερμότητας. Έως τώρα η λιανική πώληση των καυσόξυλων γινόταν κατά βάρος, δηλαδή σε κιλά. Αυτός ο τρόπος πώλησης δεν θεωρείται ο πλέον αξιόπιστος και αντικειμενικός, δεδομένου του ότι το ξύλο δεν βρίσκεται συνήθως σε ξηρή κατάσταση, αλλά περιέχει υγρασία που κυμαίνεται από 60% έως 15% ανάλογα με τη διάρκεια ξήρανσής του στον αέρα και τις συνθήκες αποθήκευσής του. Με την Αγορανομική Διάταξη 4/2012 (ΦΕΚ 3313/Β/12.12.12) περνάμε σε μία νέα, για τη χώρα μας εμπορική πρακτική, που ωστόσο είναι καθιερωμένη εδώ και πολλά σε χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής, με την οποία η λιανική πώληση καυσόξυλων θα γίνεται κατ’ όγκο, έτσι ώστε ο καταναλωτής να πληρώνει για μία συγκεκριμένη ποσότητα καυσόξυλων, ανεξάρτητα από την περιεχόμενη υγρασία. Η λιανική τους πώληση θα γίνεται πλέον με μονάδα μέτρησης, ανάλογα με τον τρόπο που παρουσιάζονται στον καταναλωτή, το χωρικό κυβικό μέτρο στοιβαχτού (χωρικό ma ή χ.κ.μ,, στοιβαχτού) για τα τακτικά στοιβαγμένα καυσόξυλα, ή το χωρικό κυβικό μέτρο χύδην (χωρικό m3 ή χ.κ.μ., χύδην) για τα καυσόξυλα που δεν είναι στοιβαγμένα. Για την ομαλή μετάβαση από τον υφιστάμενο τρόπο λιανικής πώλησης στο νέο και προς ενημέρωση τόσο του καταναλωτικού κοινού, όσο και των λιανοπωλητών, πήραμε την πρωτοβουλία και ζητήσαμε από το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών και Εξοικονόμησης Ενέργειας (ΚΑΠΕ) τη σύνταξη ενός Οδηγού για τη διακίνηση των καυσόξυλων. Ο Οδηγός αυτός περιέχει χρήσιμες πληροφορίες για τις νέες μονάδες μέτρησης, τους προτεινόμενους τρόπους για τη διάθεση, τη σημασία της υγρασίας στο καυσόξυλο, καθώς και συμβουλές για την αποθήκευση. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει περιεχόμενος Πίνακας αντιστοίχησης βάρους-όγκου για διάφορα είδη ξύλου και για διάφορες τιμές περιεχόμενης υγρασίας. Με χρήση του Πίνακα αυτού, ο καταναλωτής μπορεί να έχει μία κατά προσέγγιση εκτίμηση του βάρους στο οποίο αντιστοιχούν τα χωρικά κυβικά μέτρα ξύλου που αγοράζει, είτε χύδην είτε στοιβαγμένα, για συγκεκριμένη τιμή υγρασίας. Για καλύτερη ενημέρωσή σας διαβάστε τον Οδηγό για τη διακίνηση καυσόξυλων . odious kausoxulon Γενική Γραμματεία Εμπορίου http://gge.gov.gr/?p=8620

Παγκάκι και πολυθρόνα κήπου

Παγκάκι και πολυθρόνα κήπου

Παγκάκι και πολυθρόνα κήπου

Ο ξυλουργός ή μαραγκός Ήταν αυτός που επεξεργάζονταν το ξύλο στο εργαστήριό του και κατασκεύαζε διάφορα ξύλινα έπιπλα (τραπέζια, καρέκλες, σοφράδες, πλαστήρια, κλπ), αλλά και σκάλες, κουφώματα, ταβάνια, πατώματα, πόρτες και γενικότερα όλο τον ξύλινο εξοπλισμό των κατοικιών. Είχε δικό του εργαστήριο, εξοπλισμένο με τα απαραίτητα εργαλεία, ωστόσο ο ίδιος συμμετείχε και στις οικοδομές, αναλαμβάνοντας τα ξύλινα μέρη. Κυρίως, χρησιμοποιούσε ξύλα ντόπια για τις κατασκευές και ανάλογα με το σκοπό αυτά ήταν: οξιά για κατασκευή επίπλων, καστανιά για πόρτες, παράθυρα και παντζούρια, έλατο για πατώματα, ταβάνια, μεσάντρες, αμπάρια, κλπ.

Ο παραλογισμός να χρησιμοποιείται ως μονάδα μέτρησης στα καυσόξυλα ο τόνος πότε θα εξαλειφθεί άραγε;

Συγκομιδή του ξύλου Συγκομιδή του ξύλου Δρ Χρίστος Γαλλής Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών Η συγκομιδή και απομάκρυνση της ξυλώδους δασικής βιομάζας από τα φυσικά δάση της χώρας μας είναι μία βασική και κρίσιμη διαχειριστική, οικονομική και οικολογική δράση, αυστηρά βασισμένη στις αρχές της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης. Στόχοι αυτής της δράσης είναι η προστασία, η καλλιέργεια, η αναγέννηση και η ανόρθωση των δασικών οικοσυστημάτων, η αειφορική παραγωγή ξύλου και άλλων δασικών προϊόντων, η αύξηση της απασχόλησης και η τοπική και περιφερειακή βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη. Το κύριο σύστημα συγκομιδής της ξυλώδους δασικής βιομάζας στη χώρα μας είναι αυτό των επιλογικών υλοτομιών όπου τα επιλεγμένα δένδρα είναι τυχαία διασπαρμένα στην επιφάνεια της συστάδας. Το σύστημα αυτό συγκομιδής συμβάλλει σημαντικά στην αειφορικότητα της παραγωγής, στη βελτίωση της βιοποικιλότητας και πληροί όλους τους όρους που θέτει το Πανευρωπαϊκό Δασικό Σύστημα Πιστοποίησης για την οικολογική πιστοποίηση των δασικών προϊόντων. Η συγκομιδή και απομάκρυνση-μετατόπιση της ξυλώδους δασικής βιομάζας από το δάσος στο δασικό δρόμο περιλαμβάνει επιμέρους δραστηριότητες όπως προετοιμασία του δένδρου, ρίψη, αποκλάδωση, τεμαχισμό, προσωρινή αποθήκευση των κορμοτεμαχίων στο δάσος, μετατόπιση στο δασικό δρόμο, στοίβαξη των κορμοτεμαχίων και αποθήκευση στο δασικό δρόμο. Ένα σύγχρονο σύστημα συγκομιδής θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να: απομακρύνει τα κορμοτεμάχια από το δάσος, να ελαχιστοποιεί τις ζημιές στα εναπομένοντα δένδρα και στο έδαφος, να έχει υψηλή παραγωγικότητα και χαμηλό κόστος, να προλαμβάνει προβλήματα υγείας των δασεργατών που σχετίζονται με την εργασία. Τα σοβαρότερα προβλήματα για την εφαρμογή ολοκληρωμένου συστήματος συγκομιδής στη χώρα μας αφορούν τη χαμηλή παραγωγικότητα, το ανώμαλο και επικλινές έδαφος, το μικρό βαθμό μηχανοποίησης, τις συχνά πυκνές συστάδες και το χαμηλό ετήσιο λήμμα. Η ρίψη, η αποκλάδωση και ο τεμαχισμός των δένδρων γίνεται με αλυσοπρίονο. Η μετατόπιση των κορμοτεμαχίων μικρών διαστάσεων από το δάσος στο δασικό δρόμο γίνεται με ζώα και των κορμοτεμαχίων μεγάλων διαστάσεων με αγροτικούς ελκυστήρες ή με τα ειδικά οχήματα Unimog. Τα γενικά χαρακτηριστικά των εργασιών συγκομιδής στη χώρα μας είναι: άριστες δυνατότητες επιλογής δένδρων προς υλοτομία, ευελιξία και δυνατότητα εκτέλεσης διαφορετικών φάσεων της εργασίας σε διαφορετικούς χρόνους, χαμηλή εργασιακή παραγωγικότητα, επειδή απαιτείται σημαντική χειρωνακτική εργασία, έντονες σωματικές καταπονήσεις, δεδομένης της έλλειψης εκπαίδευσης των εργαζομένων, ανεπαρκές σύστημα οργάνωσης, δυσκολίες στη συντήρηση ζώων, χαμηλός ετήσιος συγκομιζόμενος όγκος, όρια στη μηχανοποίηση, μικρό ποσοστό ζημιών στη συστάδα και στο έδαφος. Για να βελτιωθεί το σύστημα συγκομιδής στη χώρα μας, οι προσπάθειες θα πρέπει να επικεντρωθούν στην οργάνωση και το σχεδίασμά των εργασιών με χρήση σύγχρονων συστημάτων και υπολογιστών, στην εκπαίδευση των εργαζομένων, στην εισαγωγή νέων μηχανημάτων (π.χ. μικροί μετατοπιστές) και στη σύνδεση της συγκομιδής με τις απαιτήσεις της αγοράς (τεμαχισμός κορμών, πιστοποίηση). Το σημαντικότερο όμως είναι η κατανόηση από όλους ότι η συγκομιδή είναι, μια σημαντική και αναγκαία δραστηριότητα για τη βιώσιμη ανάπτυξη, την αειφορική διαχείριση, την παραγωγή ενός ανανεώσιμου φιλικού στο περιβάλλον και αειφορικά παραγόμενου υλικού που είναι το ξύλο και τη βελτίωση και προστασία των δασικών οικοσυστημάτων της χώρας μας. Φάκελος Ξύλο: ένα μεγάλο δώρο της φύσης

Πληρώνουμε για ξυλεία 65 εκατ. το χρόνο! Το αστρονομικό ποσό των 65 εκατομμυρίων ευρώ δαπανά κάθε χρόνο η χώρα μας σε συνάλλαγμα για εισαγωγή ξυλείας υψηλής ποιότητας, σε σημείο ν’ αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη δαπάνη, μετά τα πετρελαιοειδή, τα γαλακτοκομικά και το κρέας! Η ετήσια παραγωγή εγχώριας ξυλείας ανέρχεται σε 390.000 κυβικά μέτρα περίπου, ενώ οι εισαγωγές ξυλείας σε 3.660.000 κυβικά μέτρα περίπου ετησίως. Σημαντικό κομμάτι των εισαγωγών, περίπου 170.000 κυβικά μέτρα, αφορά ξυλεία επιπλοποιίας. Τρίτη μεγαλύτερη δαπάνη είναι για τη χώρα μας η εισαγωγή ξυλείας υψηλής ποιότηταςΤρίτη μεγαλύτερη δαπάνη είναι για τη χώρα μας η εισαγωγή ξυλείας υψηλής ποιότηταςΟι μεγαλύτερες εισαγωγές ξυλείας γίνονται από σκανδιναβικές χώρες και κατεργασμένου ξύλου, κυρίως από Γαλλία. Γενικά, η Ευρώπη εισάγει ξυλεία από χώρες του Αμαζονίου, την κεντρική Αφρική (χώρες του Ισημερινού) και τη Νοτιοανατολική Ασία, συμβάλλοντας έτσι στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ελληνες επιστήμονες από το ΓΕΩΤΕΕ Θεσσαλονίκης, το Ελληνικό Αγροδασικό Δίκτυο και το Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών Θεσσαλονίκης ζητούν η χώρα μας να επιστρέψει σε πρότερη μορφή, στα αγροδασικά συστήματα, που έχουν σχεδόν εκλείψει τις τελευταίες δεκαετίες, όταν οι καλλιέργειες εντατικοποιήθηκαν και επικράτησε η μονοκαλλιέργεια. Τα αγροδασικά συστήματα είναι μια μεικτή καλλιέργεια δασικών δένδρων που παράγουν υψηλής ποιότητας τεχνική ξυλεία (π.χ. καρυδιά, σορβιά, σφεντάμι, κ.λπ.) και γεωργικών φυτών (π.χ. σιτηρά, καλαμπόκι, λαχανικά, κ.λπ.) στο ίδιο χωράφι. Απομεινάρια τους παρέμειναν κυρίως στη βόρεια Ελλάδα, ενώ όπου απουσίασαν διαπιστώθηκαν μέχρι και ανεπανόρθωτα προβλήματα στο φυσικό περιβάλλον, όπως διάβρωση κ.ά. Τα αγροδασικά συστήματα επιδοτούνται από την Ε.Ε. και με τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) συμβάλλουν μακροπρόθεσμα στη βελτίωση του φυσικού περιβάλλοντος των χωραφιών και της οικονομίας της χώρας. Η χώρα μας, εξηγεί ο δρ Δασολογίας, Κώστας Μαντζανάς, γενικός γραμματέας του διοικητικού συμβουλίου του Αγροδασικού Δικτύου, εισάγει συνήθως ξύλο καρυδιάς, αγριοκερασιάς, τικ, που αφορά επιπλοποιία κ.ά. και επίσης εισάγει συνήθως ξύλο πεύκης, ελάτης κι ερυθρελάτης, για οικοδομική ξυλεία. Παλαιότερα, λέει, ήταν πολύ συνηθισμένο φαινόμενο οι αγρότες να φυτεύουν στην άκρη του χωραφιού τους, π.χ. λεύκες για να ξεχωρίζουν τα όρια από το γείτονα. Ταυτόχρονα όμως, αυτά τα συστήματα έπαιζαν και λειτουργικό ρόλο, χρησιμοποιούνταν για οικοδομική ξυλεία ή και τα επόμενα χρόνια για χαρτί. Το μικροκλίμα που δημιουργούσαν, ευνοούσε τις καλλιέργειες, αφού μείωνε τις ακραίες θερμοκρασίες και τον άνεμο και συγκρατούσε τις απώλειες νερού. Τα παραδοσιακά αυτά συστήματα, υποστηρίζει, πρέπει να διατηρηθούν και να προστατευτούν, γιατί αποτελούν εκτός των άλλων και πολιτιστική κληρονομιά. a.stergiou@eleftherotypia.net Λύση μέσα από την Αγροδασοπονία Το «πράσινο φως» για την Αγροδασοπονία, που προβλέπεται και με τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, ζητούν επιστήμονες που ασχολούνται με τη διαχείριση δασών. Η Αγροδασοπονία αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστή χρήση γης από την Ε.Ε. το 2005 και περιελήφθη στο άρθρο 44 του Κανονισμού 1698/2005. Το μέτρο προβλέπει οικονομική ενίσχυση γεωργών ώστε να φυτέψουν στο χωράφι τους και δασικά δέντρα, όπως «ευγενή» πλατύφυλλα: καρυδιά, καστανιά, αγριοκερασιά, ψευδοπλάτανος, σορβιά, φλαμουριά, φράξος. Οπως υποστηρίζουν: 1. Πειράματα στην Ευρώπη έδειξαν ότι η παρουσία δένδρων στο χωράφι δεν επηρεάζει σημαντικά την παραγωγή, αλλά εξασφαλίζει μελλοντικό εισόδημα στο γεωργό. Προτιμώνται ποτιστικά χωράφια και ενδείκνυνται μεγάλες καλλιέργειες (σιτηρά, βαμβάκι, καλαμπόκι). 2. Η φυτεία δένδρων σε χωράφια εμποδίζει την αλάτωση εδαφών, απορροφά νιτρικά, που ρυπαίνουν τα υπόγεια νερά, βελτιώνει τη γονιμότητα των εδαφών με την απορρόφηση θρεπτικών στοιχείων από βαθύτερα στρώματα, δεσμεύει άνθρακα απ’ την ατμόσφαιρα, συμβάλλοντας στην καταπολέμηση του φαινομένου του θερμοκηπίου. Αυξάνει τη βιοποικιλότητα, βελτιώνει αισθητικά το τοπίο και συμβάλλει στη μείωση προσβολών από έντομα και ασθενειών στις καλλιέργειες. Α. ΣΤ.

Πίνακας Διατίμησης Δασικών Προϊόντων, διαχειριστικού έτους 2014. This entry was posted on 22/01/2014 by Δασαρχείο, in Δασικά προϊόντα and tagged Καυσόξυλα, Ξυλεία, Πίνακας Διατίμησης Δασικών Προϊόντων. Bookmark the permalink. Γράψτε ένα σχόλιο Δημοσιεύτηκε στο Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως η υπ’ αριθμ. 104182/3/3.1.2014 υπουργική απόφαση με την οποία κυρώνεται και έχει ισχύ για το δασικό διαχειριστικό έτος 2014 σε ολόκληρη την επικράτεια, ο Πίνακας Διατίμησης Δασικών Προϊόντων, με τον οποίο καθορίζεται το μίσθωμα που πρέπει να καταβάλλεται για δασικά προϊόντα πρωτογενούς παραγωγής που παράγονται από δημόσια δάση και δασικές εν γένει εκτάσεις. Δείτε την απόφαση κάνοντας κλικ στην εικόνα fek pinakas Σχετικά αρχεία: Πίνακας Διατίμησης Δασικών Προϊόντων, διαχειριστικού έτους 2014. Υ.Α. 104182/3/3.1.2014 (ΦΕΚ Β’ 92) Πίνακας Διατίμησης Δασικών Προϊόντων, διαχειριστικού έτους 2014. Υ.Α. 104182/3/3.1.2014 (ΑΔΑ: ΒΙΨΕ0-ΠΓΛ)