Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014


Ξυλοδεσιά Η ξυλοδεσιά (η ξυλοδεσία) είναι ένας παραδοσιακός τρόπος κατασκευής κτιρίων με ξύλινο σκελετό. Εν αντίθεση του αποκλειστικού ξύλινου σπιτιού για την κατασκευή χρησιμοποιείται το σχετικά ακριβό ξύλο της βελανιδιάς. Τα ενδιάμεσα ανοίγματα που αφήνει η ξυλοδεσιά συμπληρώνονται με πηλό και άχυρο, τούβλα ή και σύγχρονα με τσιμεντόλιθους. Η κατασκευή απαιτεί ειδική γνώση κατασκευής, αλλά και φροντίδας της κατασκευής, και προσφέρει ιδανικές ιδιότητες ενέργειας και κλίματος. Ιστορία Ενώ η προέλευση είναι πολύ αρχαία με παραδείγματα και στις Μυκήνες, η κατασκευή συνηθιζόταν αργότερα το πλείστον σε χώρες και περιοχές με εντατική υλοτόμηση, όπως την κεντρική Ευρώπη. Στην Αγγλία η ξυλοδεσιά συνηθιζόταν την εποχή των Τυδώρ. Στην Ελλάδα η ξυλοδεσιά αποτελεί τοπικό φαινόμενο με παραδείγματα στη βορειοανατολική Ελλάδα και στην Λευκάδα (Λευκαδίτικη ξυλοδεσία), όπου επιλέχθηκε διότι είναι ιδιαίτερα αντισεισμική [1]. Η Λευκαδίτικη Ξυλοδεσιά Η πόλη της Λευκάδας είναι χτισμένη πάνω προσχώσεις και λάσπη σε ασταθές έδαφος. Η υποχρεωτική ξυλοδεσιά στα κτίρια του νησιού ήταν ένα μέτρο για την αντισεισμική κατασκευή κτιρίων. Το ισόγειο συνήθως, αλλά όχι πάντα, ήταν πέτρινο και ο ξύλινος σκελετός ξεκινάει στον πρώτο όροφο. Ο σκελετός έχει ανεξάρτητες κολόνες στο εσωτερικό του σπιτιού και είναι ανεξάρτητη κατασκευή. Τα ξύλα ήταν κορμοί ευκαλύπτου που ήταν βουτηγμένη ένα διάστημα στην θάλασσα. Η πλήρωση των κενών της ξυλοδεσίας ήταν με πωρόλιθο. Πλεονέκτημα της κατασκευής είναι η αρκετή ανεξαρτησία κίνησης από το γύρω έδαφος και η ελαστικότητα. Ο ξύλινος σκελετός πολλές φορές δεν ήταν εμφανής και καλυπτόταν από σοβά.[2]. Τα τελευταία χρόνια αναδημιουργούνται κτίρια στην Λευκάδα με τον τρόπο της ξυλοδεσιάς.